Presentatie

In haar werk gebruikt ze lichaamsdelen, van zichzelf of de directe mensen om haar heen. Met deze lichaamsdelen vertelt ze verhalen, soms vrolijk spartellend in de in de lucht soms ongrijpbaar of een gebaar. Ingerid ziet zichzelf als ruimtelijk werker, maar hanteert vele kunsten. Soms bouwt ze hele installaties met geluid en licht of video: ‘dit is voor mij een manier om het verhaal wat ik wil vertellen een tijdsduur mee te geven, er een kleine voorstelling mee te maken. Je moet het zien als een theaterstuk maar dan zonder acteurs”. Soms is het werk daardoor eenvoudiger te lezen.

Toegepaste kunst

Grafiek is voor haar als beeldhouwen op het 2 dimensionale vlak. Zoals je in steen laag voor laag moet weghalen om het beeld zichtbaar te maken. Je bouwt grafiek laag voor laag op om je beeld te voorschijn te krijgen. “Het ambachtelijke van deze technieken trekt me erg aan. Het maakt dat ik elke keer een stap achteruit kan doen en zien waar ik naar toe werk” legt Ingerid uit. Het is in ieder geval een minder vluchtige manier van werken dan bijvoorbeeld Schilderen. Maar ook in de schildertechniek heeft ze daarvoor een oplossing. Net als in de tijd van de renaissance werkt ze met een onderschildering waar laag voor laag de kleuren er transparant overheen geschilderd worden. “Hoewel ik mezelf niet echt als schilder beschouw vind ik in deze manier van werken weer een hele andere uitdaging om mijn verhaal te vertellen. Hoewel ik start van een fotografisch medium wil ik geen foto’s maken. De technieken die ik gebruik (zeefdruk of fijn schilderen) zorgen dat ik de foto’s mijn wereld mee kan geven door de foto’s sterk uit te vergroten of juist op een detail in te zoomen. Daardoor ontstaan er beelden die ik van te voren niet had kunnen bedenken.